Indonezja – informacje praktyczne

W Indonezji spędziliśmy prawie miesiąc (sierpień 2011) na wyspach Lombok, Gili, Bali i Jawa. Zestawiając informacje praktyczne doszliśmy do wniosku, że najważniejsze mogą się okazać kwestie poruszania się po kraju i cen, co do których różnią się bardzo opinie innych zwiedzających. Postaramy się jednak wspomnieć także o innych elementach podróży. Przyjęliśmy przelicznik walutowy 1$ = 8400 IDR (rupii indonezyjskich), 1zł. = 3000 IDR.

Przekraczanie granicy i wiza

W zasadzie zdecydowana większość podróżnych przybywa do Indonezji samolotami. Lądem (a raczej promem) można się na przykład udać na jednodniowy wypad z Singapuru. Trzeba jednak pamiętać o wizie. Wiza indonezyjska 30-dniowa jest wydawana na lotnisku (VOA) i kosztuje 25$. Płaci się w dolarach, gotówką. Przedłużenia wizy można dokonać w ambasadzie lub konsulacie. Dodatkowo wylatując z kraju lub lecąc na inną wyspę lotem krajowym czeka nas wydatek w postaci opłaty wylotowej. Stawka zależy od lotniska i dosyć szybko ulega zmianie. W Yogyakarcie opłata na loty krajowe wynosi 25’000 IDR, a międzynarodowe 100’000 IDR (w Denpasar już 150’000 IDR).

 

Transport

Transport na poszczególnych wyspach jest bardzo zróżnicowany, najlepszy na Bali, najsłabszy na Lomboku. Nie bierzemy oczywiście pod uwagę wysp Gili, na których jest zakaz ruchu motorowego (tylko riksze konne). Do dyspozycji są public bus / public boat (kursują tylko na głównych trasach i najczęściej dwa razy dziennie – rano i po południu), bemo (małe busiki kursują od świtu do zmierzchu), ojek (motor, skuter). I tym poruszają się lokalsi. Pośrednią formą transportu jest shared taxi, czyli auta osobowe, które jeżdżą jak taksówki, ale dobierają pasażerów do pełna. Specjalnie na potrzeby turystów kursują dodatkowo taksówki oraz shuttle bus/ shuttle boat / speed boat. Ceny tych ostatnich są dużo większe niż publicznego transportu. Zwykle cała nasza czwórka płaciła tyle, ile kosztuje bilet na shuttle bus dla jednej osoby, także ani razu z tej opcji nie korzystaliśmy.
Lombok
Mieliśmy trochę problemów w poruszaniu się po Lomboku. Po pierwsze jest tam mały ruch, dlatego na publiczny transport trzeba długo czekać i często jest zatłoczony. Do tego bywają miejsca, gdzie bemo nie chcą się zatrzymywać, by zmuszać turystów do korzystania z taksówek. M.in. z tych względów mało turystów porusza się publicznym transportem po Lomboku. Innym powodem jest częsta występująca opcja zakupienia wycieczki razem z transportem do dowolnego miejsca na wyspie po jej zakończeniu. Kupując więc np. na wyspie Gili trekking na wulkan Rinjani turyści w cenie dostają transport z Gili pod wulkan i potem spod wulkanu do dowolnego miejsca na wyspie. Nam to się jednak nijak nie opłacało, bo publiczny transport po Lomboku był tani, podobnie jak np. trekking zakupiony na miejscu.

IMGP7912

Przykładowe ceny transportu na Lomboku (od osoby):

  • publiczny prom Bali – Lombok 36’000 IDR (kupiony w kasie publicznej)
  • publiczna łódź Lombok – Gili Air 8’000 IDR
  • bemo Lembar – Mataram 8’000 IDR
  • shared taxi Mataram – Kuta Lombok 20’000 IDR
  • shared taxi Kuta Lombok – Bangsal 25’000 IDR
  • taxi Pemenang – Senaru 25’000 IDR
  • bemo Senggigi – Lembar 22’000 IDR

Bali
Na Bali taksówki są drogie, ale bardzo łatwo poruszać się transportem publicznym. Jest duży ruch, bardzo dużo bemo i autobusów publicznych. Są też długie trasy, na których łatwo złapać autobus. Te trasy to: Padangbai – Gilimanuk (trasa wschód-zachód, przez Denpasar), Singaraja – Gilimanuk (trasa północna) i Singaraja – Denpasar (trasa północ-południe). Przejechanie całej trasy to wydatek rzędu 25’000 IDR. Warto zwrócić uwagę, że Denpasar ma trzy terminale i dostać się można z nich w inne kierunki, np. tylko z Ubung można jechać w południowe części wyspy. Przemieszczanie się między terminalami kosztuje ok 3’000-6’000 IDR.

IMGP7927

IMGP7399

Przykładowe ceny transportu na Bali (od osoby):

  • taxi Lembar – Ubud 35’000 IDR
  • bemo Balian Beach – Pura Tanah Lot 15’000 IDR
  • bemo Balian Beach – Pura Rambut Sivi 8’000 IDR
  • bemo West Balian National Park – Anturan (Lovina) 23’000 IDR
  • bemo Anturan (Lovina) – Gitigit – Bedugul 22’000 IDR
  • prom Gilimanuk – Ketapang (Jawa) 6’000 IDR

Jawa
Na Jawie również nie ma specjalnego problemu z poruszaniem się, a dodatkową atrakcją jest pociąg! Pociąg to jest cudowny środek transportu, bo jest super tani i nie trzeba go negocjować :-) Naprawdę jest to zbawienie po targowaniu się o wszystko i nawet można pociągowi wybaczyć, że sie spóźnia i że jest w nim mega duszno. I że wszyscy palą. Nie, no tego im nie można wybaczyć. Generalnie pociąg tak, ale trzeba mieć wachlarz :-) W większych miastach są także riksze rowerowe (becak).

IMGP1250

Przykładowe ceny transportu na Jawie (od osoby):

  • jeep 4×4 Bayuwangi – Kawah Ijen 110’000 IDR
  • pociąg Bayuwangi – Probolinggo 18’000 IDR
  • bemo Probolinggo – Cemoro Lawang nocny 55’000 IDR, dzienny 30’000 IDR
  • pociąg Probbolingo – Yogyakarta 24’000 IDR
  • bus Yogyakarta – Prambanan – Yogyakarta 6’000 IDR
  • bus/bemo Yogyakarta – Borobudur – Yogyakarta 30’000 IDR
  • bus po Yogyakarcie 3’000 IDR (dowolna ilość przesiadek)
  • becak po Yogyakarcie (np. trasa Malioboro – targ ptaków) 10’000 IDR

Mafie transportowe
Niestety w Indonezji jest kilka takich miejsc, które najlepiej byłoby ominąć szerokim łukiem. Mafia cenowa występuje w Bangsal, Padangbai, Ubud, Cemoro Lawang i Probolinggo. Nie zatrzymuje się tam transport publiczny lub bardzo rzadko jeździ (np. z Bangsal na Gili jest tylko jedna łódka publiczna o 8 rano). Nie da się negocjować cen, bardzo nieprzyjemne są rozmowy z kierowcami. Chciałoby się powiedzieć – omijajcie z daleka! ale jakoś trzeba się do tych atrakcji dostać. Nam się nie udało nic sensowniejszego wymyślić niż się z tym pogodzić. Niestety…

Negocjowanie cen za transport
Trochę różni się targowanie o ceny transportu w Indonezji od innych negocjacji, które podejmowaliśmy wcześniej, dlatego o tym kilka słów. Generalnie cennika nie ma i to jest chyba oczywiste. Jak się zapyta o cenę w bemo, to pojawia się jakaś totalnie z kosmosu. Dlatego uprzedzając propozycję trzeba samemu podać kwotę. Tylko jaką? My podawaliśmy trochę mniej niż w Lonely Planet. Uznaliśmy bowiem, że autorzy na pewno nie targują się za dobrze jak my ;) Po wypowiedzeniu kwoty pewnym głosem czekamy na zszokowaną minę kierowcy po czym jak zaczyna kręcić nosem, to zaczynamy iść wzdłuż drogi. Gwarantuję Wam, ze będzie Was gonił :-) Trochę popróbuje się targować, wtedy możecie powiedzieć głośno swoją cenę, tak żeby usłyszeli wszyscy pasażerowie. To zamyka usta. Można też spróbować łapać busa w miejscu słabym do zatrzymania, wtedy to on jest w sytuacji, w której musi się spieszyć, a nie my :-) Kierowcy czasem proponują, żeby wejść i dopiero ustalać cenę w trakcie jazdy. To dobra opcja – jeśli się nie dogadacie wychodzisz nie płacąc za ten kawałek.

 

Noclegi

Rozpiętość cenowa bazy noclegowej w Indonezji jest spora i prawie wszędzie można znaleźć opcje o różnym standardzie. My wybieraliśmy noclegi w tanich hostelach, bez klimatyzacji, w tańszych miejscach dwójki, w droższych czwórki. Płaciliśmy 50’000 – 150’000 IDR za dwie osoby (średnia ze wszystkich noclegów 95’000 IDR). Zdecydowanie polecam zabrać wkład bawełniany zamiast śpiwora – z czystością i robactwem bywa różnie. Często w cenie jest śniadanie (naleśniki z bananem, jajecznica lub tosty) albo chociaż kawa/herbata. Do wszystkich lokalizacji mam zapisane nazwy hosteli, w razie pytań służę pomocą.

Przykładowe ceny noclegów (od osoby):

    • Lombok – Kuta (bungalow 4-osobowy na plaży z łazienką) 50’000 IDR
    • Lombok – Sengiggi (pokój 2-osobowy nad barem, z łazienką na korytarzu) 25’000 IDR
    • Gili Air (bungalow 2-osobowy z łazienką, ze śniadaniem, 100m od plaży) 100’000 IDR.
    • Bali – Ubud (domek 4-osobowy z łazienką, ze śniadaniem) 75’000 IDR
    • Bali – Lalang Lingah (pokój 2-osobowy z łazienką) 50’000 IDR
    • Jawa – Banyuwangi (pokój 2-osobowy z łazienką i klimatyzacją) 50’000 IDR
    • Jawa – Yogyakarta, Sosrowijayan (pokój 2-osobowy z łazienką, dostęp do basenu, kawa/herbata non stop) 55’000 IDR

IMGP0147

 

Zakupy i codzienne wydatki

Generalnie w Indonezji jest tanio. Taniej niż w Polsce. Trzeba się jednak targować o WSZYSTKO! Bywa to czasem męczące, ale chyba mniej męczące niż pogodzenie się z tym, że bez targowania płacimy 5-10-15 razy więcej niż lokalsi.

My wydaliśmy ok 33,2$ na osobę na dzień razem ze wszystkimi atrakcjami, pamiątkami i lotem do Kuala Lumpur. Zainteresowanych szczegółami odsyłamy na forum travelbit, gdzie napisaliśmy więcej na ten temat.

Bankomaty
W Indonezji nie ma problemu z dostępem do bankomatów w większych miejscowościach, ale kwota możliwa do wyjęcia jest zwykle ograniczona do 1,5mln rupii (500zł.). Trzeba więc wyjmować kilka razy. Bankomaty są klimatyzowane, więc stanie w nich kilka minut przynosi więcej wytchnienia niż problemów. Na wyspach Gili bankomatów nie ma. Właściciele kantorów zaczepiają często turystów z informacją, ze w bankomatach skończyła się kasa (słyszeliśmy to w Kuta-Lombok i Bangsal). Oczywiście to bujda na resorach. Przez cały pobyt nie korzystaliśmy z kantorów, raz zapłaciliśmy kartą w Carefourze.

Internet
Jeśli chodzi o dostęp do internetu, to prawie w każdej miejscowości turystycznej i większym mieście jest jakaś kafejka internetowa. W hostelach, w których mieszkaliśmy internetu prawie nie było. Sporadycznie zdarzał się w lokalnych knajpach. Ale już w turystycznych knajpach bardzo często. Przykładowe ceny dostępu do internetu: Bali Lovina 3000 IDR/h, Yogyakarta 6000 IDR/h.

Pranie
Pralnie działają w lepszych hotelach i na ulicach turystycznych (w zagłębiach hostelowych). W większych miejscowościach można też spotkać pralnie publiczne. Warto zajrzeć choćby z ciekawości (foto na zachętę poniżej). Ceny prania wahają się w granicach 5000-7000 IDR/kg. Znacznie drożej wychodzi tam, gdzie płaci się za każdą sztukę osobno – wypranie spodni kosztuje wtedy ok 3000 IDR, koszulki 1800 IDR.

IMGP9468

Pamiątki

  • Z Bali warto przywieźć przede wszystkim batik (materiał ręcznie zdobiony za pomocą wosku) i wszystko, co z niego wykonane. Rozsądna cena ręcznie malowanego kuponu o wymiarach 1,2x2m to 40’000 IDR.
  • Na muzułmańskich wyspach można zaopatrzyć się w charakterystyczne sarongi ze zszytymi brzegami. Nie ma ich w sklepach z pamiątkami, chodzą w tym tylko lokalsi.
  • Z Jawy koniecznie kawę.
  • My dodatkowo kupiliśmy zapasy maści z tygrysa, papierosy z kretekiem (rarytas dla palaczy) i sambal. No i oczywiście ulubioną muzykę, ale to też w sklepach dla lokalsów.

 

Atrakcje turystyczne

Jak pisaliśmy udało nam się w Indonezji zobaczyć i przeżyć naprawdę wiele. Poniżej wrzucam orientacyjnie ceny droższych atrakcji. Oczywiście ceny nie do końca pokrywają się z naszym rankingiem najciekawszych przeżyć :-)

IMGP8848

  • Lombok: 3-dniowy trekking na Rinjani 850’000 IDR
  • Lombok, Bali: lekcje surfingu i surfing, w sumie 250’000 IDR
  • Gili, Bali: snorkelingi w sumie 270’000 IDR
  • Bali: pokaz tańców balijskich w Ubud 80’000 IDR
  • Bali: wstęp do Pura Rambut Sivi (razem z przewodnikiem) 20’000 IDR
  • Bali: wstęp do Pura Tanah Lot 10’000 IDR
  • Bali: wstęp do świątyni w Bedugul 10’000 IDR
  • Bali: wstęp do Monkey Forest w Ubud 20’000 IDR
  • Jawa: wstęp do Kawah Ijen 15’000 IDR (+ 30’000 IDR opłata za aparat foto)
  • Jawa: wstęp do świątyni Borobudur 127’000 IDR
  • Jawa: wstęp do świątyni Prambanan 65’000 IDR
  • Jawa: Yogyakarta, pałac na wodzie 7500 IDR
  • Jawa: Yogyakarta, kurs gotowania 140’000 IDR