Jedni biegają po świecie z plecakiem, a inni spacerują po parku zdrojowym. W Nałęczowie panuje nieopisany klimat sanatoryjny – zakochani staruszkowie karmią łabędzie, przysiadają na każdej ławce, przyglądają się każdej fontannie, kontemplują każdą rzeźbę parkową. Czy ja kiedyś będę miała na to czas? – pomyślałam. Czy udałoby mi się tak wyciszyć, jak tym kuracjuszom? W sumie trudne to nie jest, nastrój nałęczowski się udziela, woda zdrojowa całkiem smaczna, tylko… chciałam wracać po jednym dniu ;)